Fréttir

Í tilviki Margrétar þá kom hún fyrst til mín í viðtal ásamt sálfræðingi hjá Sinnum, við fórum yfir starfsferilsskrá hennar og ég taldi upp þau fyrstu verkefni sem ég hafði ætlað henni og reyndi auðvitað að hafa þau skemmtileg og spennandi. Hún átti að vera hjá mér í fjórar vikur samfellt, en vegna sumarfrís var hún hjá mér í tvær vikur og lauk starfsþjálfuninni á skrifstofunni hjá Sinnum, en ég hefði gjarnan viljað hafa hana áfram og lengur.

„Ráðgjafinn útvegaði mér tíma hjá sjúkraþjálfara. Fyrst fór ég tvisvar í viku, svo vikulega, og einnig fékk ég sálfræðitíma. Mér fannst erfitt að heimsækja sálfræðinginn fyrst. Mér voru úthlutaðir sex tímar, og ég taldi að ég myndi ekki þurfa að nota þá, en þegar til kom og ísinn hafði verið brotinn, fannst mér mikil hjálp í því að ræða við sálfræðinginn.

,,Mér leið óskaplega illa og var eiginlega orðin þunglynd án þess að ég gerði mér grein fyrir því. Vinkona mín sá það hins vegar. Hún vinnur á sama stað og Ágústa Guðmarsdóttir, ráðgjafi í starfsendurhæfingu hjá stéttarfélögunum á Suðurlandi. Þær voru að tala um að hætta væri á að ég dytti út af vinnumarkaðnum fengi ég ekki hjálp. Vinkona mín hvatti mig til þess að tala við Ágústu sem bjargaði mér alveg. Mér finnst það frábært framtak að koma svona þjónustu á“

,,Ég vissi ekkert um þessa þjónustu þótt ég hefði heyrt getið um Starfsendurhæfingarsjóð. Við spjölluðum saman um heima og geima og Soffía spurði hvað hægt væri að gera fyrir mig til þess að ég yrði í sem bestu formi þegar ég sneri aftur til vinnu. Við fórum yfir stöðuna og niðurstaðan varð sú að vatnsleikfimi og aðstoð frá sjúkraþjálfa myndi hjálpa mér. Það er jafnframt gott að hitta fólk sem er í sömu stöðu og maður sjálfur. Þetta hefur gengið rosalega vel og ég hef náð ótrúlegum árangri. Það er líka gott að einangrast ekki í veikindaleyfinu. Þá snýr maður sterkari til baka á ný.“

Jón Torfason húsasmiður var í hópi vina á gönguskíðum í óbyggðum í byrjun apríl 2009. Ætlunin var að ganga yfir Kjöl. Vinirnir settust niður til að kasta mæðinni og fá sér nestisbita, en þegar átti að halda af stað að nýju fannst Jóni eins og ætlaði að líða yfir sig. „Ég beygði mig fram á meðan sviminn leið hjá, en þegar ég rétti úr mér og leit í kringum mig var landið horfið.“

„Ég hafði ekki hugmynd um að mér byðist svona góð ráðgjöf hjá stéttarfélaginu mínu, Félagi iðn- og tæknigreina. Þegar Sigrún Sigurðardóttir ráðgjafi hafði farið yfir stöðuna með mér leit allt miklu betur út,“ segir Gunnar Ágúst Pálsson málari.

„Það kom mér satt best að segja á óvart að fá þessa hjálp innan úr kjarna kerfisins. Ráðgjafinn hefur hjálpað mér að fóta mig á ný og vísað mér áfram á réttu staðina.“

„Sigrún studdi vel við bakið á mér og hjálpaði mér alltaf þegar ég kom að einhverjum hindrunum. Hún gætti þess að ég sofnaði ekki á verðinum. Það er mjög mikilvægt að eitthvað taki við þegar sjúkraleyfinu sleppir. Stofnun VIRK Starfsendurhæfingarsjóðs var mjög jákvætt skref og hefði í raun átt að vera búið að koma slíkri starfsemi á fyrir löngu. Strax í fyrsta viðtalinu fann ég fyrir miklum létti og ég fór þaðan mun jákvæðari en áður.“

Svo fengum við hjónin fjármálaráðgjöf. Þótt staðan sé slæm, þá létti okkur báðum mjög við að fá nákvæma úttekt á því hver hún raunverulega er. Núna vitum við hvað þarf að gera, horfumst í augu við vandamálin og tökumst á við þau í sameiningu. Þetta skiptir okkur bæði miklu máli.

„Ég er ekkert frábrugðin öðru fólki; ég þarf að eiga í mannlegum samskiptum til að mér líði vel. Það er mér mjög mikilvægt að geta verið í starfi, ég vil vera virk í samfélaginu. Ef ég hefði ekki fengið þessa aðstoð hjá Soffíu og VIRK er hætt við að ég hefði einangrast heima í veikindaleyfi, niðurbrotin manneskja.“