Međ jákvćđnina ađ vopni

Katrín Björg Andersen

Heimilislćknir í Efastaleiti í Reykjavík benti mér á VIRK. Ég hafđi veriđ ađ vinna hjá Heimaţjónustunni, en gat engan veginn sinnt ţeirri vinnu fyrir verkjum, svo ég fór í veikindaleyfi. En í stađinn fyrir ađ mér batnađi varđ ég verri og verri. Ţá sagđi ţessi lćknir viđ mig ađ ég skyldi snúa mér til VIRK, ţađ vćri greinilega meira sem ég ţyrfti en veikindaleyfi í einn mánuđ. Lćknirinn sagđi mér ađ hjá VIRK fengi ég ţá ađstođ sem ég ţyrfti til ţess ađ koma aftur í vinnu eđa finna mér annan vettvang. Ég sé ekki eftir ţví, ađstođin frá VIRK hefur komiđ mér ansi langt.“

Greindist međ vefjagigt

„Ég hafđi veriđ tćpt ár ađ vinna í Heimaţjónustunni, en áđur hafđi ég unniđ á leikskóla. Ég var ánćgđ í Heimaţjónustunni, en líkamlega reyndist mér vinnan of erfiđ. Ég var á ţessum tíma einstćđ međ lítinn dreng. Ég hafđi fundiđ fyrir verkjum allar götur frá ţví ég var um fermingu, mismiklum ţó, en voriđ 2011 var é sem sagt í orđin afskaplega slćm. Ég taldi ţađ stafa af álagi, en smám saman skýrđist hvađ ađ mér vćri, og eftir ađ hafa taliđ viđ marga lćkna, ţar međ taliđ gigtarlćkna, fékk ég ţá greiningu ađ ég vćri međ vefjagigt. Mér hafđi á köflum liđiđ betur áđur, einkum ef ég stundađi hreyfingu, göngur eđa sund, og hugsađi um matarćđi mitt. Ég sé núna, ţegar ég lít aftur, ađ ţessir ţćttir, auk álags, hafa haft mikiđ ađ segja um líđan mína á hverjum tíma.“

Katrín Björg er 27 ára gömul og á 8 ára gamlan son og eiginmann sem hún segir ađ hafi stutt sig mikiđ ţessi tvö ár sem hún hefur veriđ í samvinnu viđ VIRK.
„Ţađ má raunar segja ađ ég eigi ţađ VIRK ađ ţakka ađ ég og mađurinn minn hittust. Vegna veikinda minna ţurfti ég, fyrir jólin 2011, ađ koma syni mínum til dvalar hjá móđur minni og stjúpföđur. Um svipađ leyti innritađi ég mig í grafíska miđlun í Tćkniskólanum – ţađ tćkifćri bentu ráđgjafar VIRK mér á. Ţar hitti ég manninn minn. Viđ höfum nú veriđ í sambandi í eitt og hálft ár og fljótlega eftir ađ ég fór ađ lagast tók ég drenginn minn aftur til mín og viđ eigum gott og náiđ samband, öll ţrjú.

Segja má ađ ástand mitt hafi versnađ mjög hratt ţegar ég datt út af vinnumarkađi í júní 2011. Ţótt ég synti á hverjum einasta degi í tvo mánuđi hélt mér áfram ađ versna. Ţannig var ég á mig komin ţegar ég hitti ráđgjafa hjá VIRK eftir ađ hafa haft samband viđ sjúkrasjóđinn hjá Eflingu. Á fyrsta fundinum var stađan metin, hvernig ástandiđ vćri hjá mér og hvađ ég sći framundan. Allt var miđađ út frá ţví hvađ ég vildi gera og hvađ ég sći fyrir mér. Mér fannst mér aldrei neydd í neitt eđa sett í ţvingađar ađstćđur. Ég fékk ađ stjórna ferđinni, sem er mér mikilvćgt.“

VIRK hafđi mörg úrrćđi

„Ráđgjafinn útvegađi mér tíma hjá sjúkraţjálfara. Fyrst fór ég tvisvar í viku, svo vikulega, og einnig fékk ég sálfrćđitíma. Mér fannst erfitt ađ heimsćkja sálfrćđinginn fyrst. Mér voru úthlutađir sex tímar, og ég taldi ađ ég myndi ekki ţurfa ađ nota ţá, en ţegar til kom og ísinn hafđi veriđ brotinn, fannst mér mikil hjálp í ţví ađ rćđa viđ sálfrćđinginn.

Ég hef ýmis úrrćđi reynt sem VIRK hefur bođiđ mér uppá, flest hefur hentađ mér, en ţó ekki allt. En ég var óhrćdd viđ ađ prófa allt eigi ađ síđur, ţótt mér litist ekkert sérstaklega vel á ţađ, og ţví var vel tekiđ ţótt ég drćgi mig til baka eđa vildi ekki byrja ţegar til átti ađ taka. Mér stóđ til dćmis til bođa ađ fara í Heilsuborg, en fannst tćkjaleikfimi ekki árennileg og hćtti ţví viđ og ţađ var allt í stakasta lagi. Fyrir ári var fyrir milligöngu heimilislćknis og VIRK sótt um vist fyrir mig á Reykjalundi. Ţar dvaldi ég svo í fimm vikur í sumar og sú dvöl gerđi mér afskaplega gott. Áđur hafđi ég helst viljađ synda og ganga, en á Reykjalundi kynntist ég tćkjaleikfimi og er alls ekki afhuga henni núna og gćti ţví vel hugsađ mér ađ skođa Heilsuborg á ný. Ég hef átt mína góđu og slćmu daga og tímabil, ég hef reynt međ opnun huga ađ nýta mér ţađ sem til bođa hefur stađiđ og ţađ hefur fleytt mér áfram til ţeirrrar heilsu sem ég nú hef.

Ég veit nú ađ vefjagigtin mun ekki batna, en fyrir tilstilli VIRK og ţeirra sem ráđgjafar ţar hafa bent mér á, hef ég áttađ mig á ađ ég hef ýmis tćki og úrrćđi til ađ láta mér líđa eins vel og mögulegt er. Ég er fremur hugmikil ađ eđlisfari og hef jafnan gert miklar kröfur til sjálfrar mín, nú hef ég lćrt ađ ćtla mér af, taka einn dag í einu og reyna ađ fara ekki framúr mér.

Ég hélt matardagbók á Reykjalundi og komst ađ ţví ađ ţađ sem ég hafđi borđađ hentađi mér ágćtlega, hins vegar hafđi ég ekki borđiđ nćgilega reglulega, en ţađ geri ég núna. Ţegar mér leiđ sem verst átti ég erfitt međ ađ sofa, svaf óreglulega, stundum langt fram á dag, en međ bćttri heilsu hefur mér tekist ađ koma lagi á svefninn. Mér hafa veriđ bođin ýmsis lyf og ég hef prófađ ţau, en ég tek engin lyf núna, ég vil vera laus viđ lyf ef ég mögulega get.

Eftir ţá frábćru ţjónustu og ađstođ sem ég hef fengiđ hjá VIRK langađi mig til ađ miđla reynslu minni. Reyndar álít ég ekki ađ einhver annar geti fariđ alveg sömu leiđ og ég, ţađ verđur hver ađ finna sína eigin leiđ, en ég veit núna ađ međ jákvćđnina ađ vopni er hćgt ađ vinna ýmsa sigra međ stuđningi ćttingja, vina - og ekki síst VIRK og ţess fagfólks sem ţar starfar.

Texti: Guđrún Guđlaugsdóttir.


Međ jákvćđnina ađ vopni
„Ráđgjafinn útvegađi mér tíma hjá sjúkraţjálfara. Fyrst fór ég tvisvar í viku, svo vikulega, og einnig fékk ég sálfrćđitíma. Mér fannst erfitt ađ heimsćkja sálfrćđinginn fyrst. Mér voru úthlutađir sex tímar, og ég taldi ađ ég myndi ekki ţurfa ađ nota ţá, en ţegar til kom og ísinn hafđi veriđ brotinn, fannst mér mikil hjálp í ţví ađ rćđa viđ sálfrćđinginn.

Svćđi

  • Guđrúnartún 1 | 105 Reykjavík
  • sími 535 5700
  • Kt. 440608-0510
  • virk@virk.is

Opnunartími skrifstofu: 9:00 - 16:00