┴fallask˙ffan var yfirfull

HafdÝs Priscilla Magn˙sdˇttir sj˙krali­i

ä┴fallask˙ffanô mÝn var or­in full,ô segir HafdÝs Priscilla Magn˙sdˇttir um tildr÷g ■ess a­ h˙n leita­i til VIRK eftir samstarfi til betri heilsu.

äRß­ist haf­i veri­ ß mig ßri­ 2013 Ý Danm÷rku af ˇkunnugum manni. ╔g var a­ fara ˙t Ý sjoppu til a­ kaupa gos. ╔g var ein ß fer­ Ý h˙sasundi. Ma­urinn sparka­i Ý mig, křldi mig, ■ukla­i ß mÚr og hvarf sÝ­an ľ Úg veit ekki hva­ honum gekk til. ╔g sneri aftur inn til vinkvenna minna, hŠtti vi­ a­ drekka gosi­, fÚkk mÚr heldur Ý glas og sag­i engum frß ■essu atviki. SÝ­an fˇr Úg heim til ═slands en ßhrifin af ■essu atbur­i sßtu Ý mÚr. ╔g gat ekki sett meira ofan Ý äßfallask˙ffunaô mÝna ľ h˙n var or­in yfir full.

┴ ■essum tÝma var Úg a­ vinna sem stu­ningsfulltr˙i Ý skˇla en ma­urinn var Ý vinnu ß GrŠnlandi. ╔g var sinnti d÷nskukennslu en fann fljˇtlega eftir ■etta atvik a­ Úg gŠti ekki unni­ vi­ ■ß kennslu, allt sem minnti mig ß Danm÷rku olli mÚr kvÝ­a og vanlÝ­an. ╔g hŠtti a­ mŠta Ý vinnuna og enginn skildi af hverju. ═ framhaldinu rŠddi Úg vi­ yfirmenn mÝna og sag­i ■eim frß mßlav÷xtum. MÚr var bo­in ÷nnur vinna og mÝn lausn var a­ ■igga ■a­ bo­ Ý sta­ ■ess a­ vinna ˙r hinni slŠmu lÝ­an. Ekkert ß nřja sta­num minnti mig ß Danm÷rku en eigi a­ sÝ­ur entist Úg ekki lengi Ý ■vÝ starfi. ╔g var­ veikari og veikari. ╔g er me­ undirliggjandi vefjagigt og h˙n er ■annig a­ ■a­ ■arf a­ vera jafnvŠgi milli lÝkama og sßlar, annars fer illa. ╔g fylltist ■unglyndi og kvÝ­a og ßtti ofsalega erfitt me­ a­ sinna ■vÝ sem Úg ■urfti a­ gera.

Loks var lÝ­an mÝn or­in svo slŠm a­ Úg hugsa­i me­ mÚr a­ best vŠri fyrir alla a­ Úg myndi stytta mÚr aldur. ╔g velti ■essu fyrir mÚr og komst a­ ■eirri ni­urst÷­u a­ best vŠri a­ gera ■a­ Ý oktˇber, ■a­ vŠri ekki of nŠrri jˇlum en eftir sumarfrÝ.

╔g tˇk a­ safna a­ mÚr lyfjum sem Úg fÚkk til ■ess a­ geta sofi­. ╔g tˇk lyfin ekki heldur faldi ■au hÚr og ■ar Ý Ýb˙­inni. Ůannig undirbjˇ Úg mig fyrir ■ess a­ger­. Svo ger­ist ■a­ a­ vinkona mÝn, sem er lŠknir, missti nßna vinkonu sÝna ■annig a­ h˙n fyrirfˇr sÚr ß nßkvŠmlega sama hßtt og Úg haf­i hugsa­ mÚr a­ fyrirkoma mÚr. H˙n sag­i mÚr frß ■essu og ■a­ fÚkk mig til a­ hugsa. ╔g fann a­ Úg gat ekki fengi­ af mÚr a­ fyrirfara mÚr og sŠra hana ■annig enn meira. Svo undarlega sem ■a­ hljˇmar ■ß velti Úg ekki fyrir mÚr aflei­ingum dau­a mÝns fyrir b÷rnin mÝn ■rj˙ og eiginmann. MÚr fannst ■vert ß mˇti a­ ■au vŠru mun betur st÷dd ßn mÝn.

═ framhaldi af ■essum hugsunum hringdi Úg Ý vinkonu mÝna, lŠkninn, og sag­i henni hva­ Úg hef­i veri­ a­ undirb˙a.

äŮ˙ fer­ beint upp ß brß­amˇtt÷ku ge­deildar strax eftir helgina,ô sag­i h˙n. Fˇlk getur ekki or­i­ ge­veikt ß ═slandi nema ß virkum d÷gum ľ ■etta var um helgi og ■ß er brß­amˇttakan loku­.

Eftir samtali­ ßkva­ Úg a­ tala vi­ manninn minn. ╔g vissi undir ni­ri a­ ef Úg seg­i honum ■etta ekki myndi Úg ekki fara upp ß ge­deild og allt hÚldi ßfram Ý sama farinu.

Innl÷gn ß ge­deild

Ůetta ger­ist Ý j˙nÝ 2014. Ma­urinn minn ˇk mÚr upp ß brß­amˇtt÷ku ge­deildar strax ß mßnudegi. ╔g fˇr ein inn og fÚkk samtal vi­ sßlfrŠ­ing. ╔g var viss um a­ Úg yr­i send heim en ■a­ var ÷­ru nŠr. SßlfrŠ­ingurinn vildi rŠ­a vi­ manninn minn Ý einr˙mi og fß hans ßlit. ╔g haf­i haldi­ a­ Úg hef­i leynt lÝ­an minni vel en hann sag­i sßlfrŠ­ingnum a­ Úg lŠgi miki­ fyrir, eyddi tÝma Ý t÷lvunni en ekki me­ fj÷lskyldunni. Hann haf­i ■ˇ ekki gert sÚr grein fyrir hve alvarlega var komi­ fyrir mÚr.

SßlfrŠ­ingurinn sag­i vi­ manninn minn: äHeima hjß ■Úr eru t÷flur faldir ß hinum og ■essum st÷­um. Ů˙ ■arft a­ fara og sŠkja ■Šr. HafdÝs ver­ur hÚr ßfram.ô

Ůetta var mÚr miki­ sjokk. ╔g ßtti a­ leggjast inn ß ge­deild! Augljˇslega taldi sßlfrŠ­ingurinn a­ Úg vŠri sjßlfri mÚr hŠttuleg. ╔g var svo l÷g­ inn og fyrsta manneskjan sem Úg sß ß ganginum var mamma bekkjarfÚlaga eins af b÷rnum mÝnum. ╔g fylltist mikilli sk÷mm. ╔g skamma­ist mÝn svo miki­ og lei­ svo illa a­ ma­urinn minn spur­i hva­ vŠri a­. ╔g sag­i honum ■a­. Hann sag­i: äHafdÝs, ■˙ ert hvorki fyrsta nÚ sÝ­asta manneskjan sem leggst inn ß ge­deild. HŠttu ■essari vitleysu.ô Ůa­ hjßlpa­i mÚr miki­ a­ honum skyldi ekki finnast Úg minni manneskja e­a skammast sÝn fyrir mig ■ˇtt Úg vŠri komin inn ß ge­deild. Ůessi setning er mÚr hugstŠ­ enn Ý dag: äŮ˙ ert hvorki fyrsta nÚ sÝ­asta manneskjan sem leggst inn ß ge­deild. äGet over itô.ô

╔g var ß ge­deildinni Ý fimm daga og fÚkk ■ar gˇ­a a­hlynningu. HeimilislŠknirinn minn haf­i, ß­ur en Úg lag­ist inn, sˇtt um fyrir mig hjß VIRK vegna ■ess hve honum fannst Úg langt ni­ri. ╔g komst varla ˙t ß leikskˇla me­ dˇttur mÝna og heim aftur. Ůß var­ Úg a­ leggja mig og var strax komin me­ mikla verki.

Vi­ ˙tskriftina af ge­deildinni var mÚr sagt a­ hringt yr­i Ý mig frß spÝtalanum eftir nokkra daga til eftirfylgni. En viku sÝ­ar hringdi sÝminn og karlmannsr÷ddin ß lÝnunni sag­ist vera rß­gjafi frß VIRK. ╔g hugsa­i: ä┴ Úg a­ hafa karlmann sem rß­gjafa? Ůessi ma­ur mun aldrei geta skili­ mig.ô

Hi­ besta samstarf tˇkst vi­ rß­gjafa VIRK

╔g mj÷g ■urr Ý brag­i og nßnast dˇnaleg Ý ■essu fyrsta sÝmtali vi­ rß­gjafann frß VIRK. Haf­i allt ß hornum mÚr og sag­ist vera a­ fara Ý sumarb˙sta­. Ůa­ enda­i ■ˇ me­ ■vÝ a­ Úg fÚllst ß a­ koma og tala vi­ hann en var ■ess fullviss a­ ■etta myndi aldrei ganga.

Varla haf­i Úg ■ˇ hitt rß­gjafann ■egar Úg fann a­ ■etta var rangt mat. Rß­gjafinn hjß VIRK reyndist mÚr afskaplega vel. Svona var Úg fordˇmafull.

Me­ mÚr og rß­gjafanum tˇkst hi­ besta samstarf. Vi­ vorum Ý reglulegu sambandi. ═ fyrsta vi­talinu lÚt hann mig taka prˇf og gefa sjßlfri mÚr einkunn ß allskonar svi­um tilverunnar.

äŮ˙ Štlast til of mikils af ■Úr,ô sag­i rß­gjafinn svo a­ prˇfinu loknu. Hann ˙tskřr­i fyrir mÚr a­ me­ ■ß verki sem Úg var me­ ■ß ger­i Úg alltof miklar kr÷fur ß sjßlfa mig. Fyrsta sem vi­ ßkvß­um svo Ý sameiningu var a­ Úg skyldi fß tÝma hjß sßlfrŠ­ingi, einnig t÷ldum vi­ a­ mÚr kŠmi a­ gagni a­ fara Ý Heilsuborg. A­al vinnan hjß mÚr Ý samstarfinu vi­ VIRK var a­ sŠkja tÝma hjß sßlfrŠ­ingi, sem Úg komst strax a­ hjß.á

Hjß sßlfrŠ­ingnum fˇr Úg a­ vinna Ý g÷mlum ßf÷llum og ■ar var a­ nˇgu a­ taka. Fimm ßra g÷mul ■urfti Úg a­ flřja erlendis frß hinga­ til ═slands me­ m÷mmu minni og litla brˇ­ur vegna heimilisofbeldis sem blˇ­fa­ir minn beitti. Vi­ flř­um Ý skjˇli nŠtur og Úg man enn vel eftir ■eirri fer­. Vi­brig­in vi­ a­ flytja Ý nřtt land voru talsver­.

Ůegar Úg var sex ßra fˇr mamma a­ b˙a me­ yndislegum manni sem alla tÝ­ hefur liti­ ß mig sem sÝna. Hann er pabbi minn og vi­ hann kenni Úg mig. Einhvers sta­ar innra me­ mÚr var samt litla fimm ßra barni­, sßrt og ni­urbari­, vildi fß vi­urkenningu frß blˇ­f÷­urnum. Hann kom hinga­ til ═slands fyrir nokkrum ßrum ľ ■ß fann Úg a­ Úg haf­i ekki misst af neinu.

╔g ßtti sem sagt eftir flˇttann gˇ­a Šsku, eigna­ist fleiri systkini og allt gekk ßgŠtlega.á╔g fˇr ung a­ heiman, vildi vera sjßlfstŠ­. ╔g eigna­ist snemma barn og anna­ barn nokkru sÝ­ar. Lei­ir mÝnar og barnsf÷­ur mÝns skildu ■egar seinna barni­ var nokkra mßna­a. ╔g vann ■ˇ ekki ˙r ■vÝ ßfalli heldur hÚlt ˇtrau­ ßfram eftir skilna­inn. ╔g vann heldur ekki ˙r ■eirri reynslu a­ ver­a nokkru sÝ­ar fyrir kynfer­isofbeldi. Allt fˇr Ý äßfallask˙ffunaô. ╔g er ekki or­in ■rjßtÝu og fimm ßra en hef ßtt heima ß ansi m÷rgum st÷­um. Ůa­ hefur lÝka teki­ sinn toll.

Skil sjßlfa mig betur n˙ en ß­ur

SßlfrŠ­ingurinn, sem VIRK fÚkk tÝma fyrir mig hjß, hjßlpa­i mÚr a­ fara Ý gegnum ■essa reynslu alla me­ ■eim aflei­ingum a­ Úg skil sjßlfa mig miklu betur n˙ en ß­ur. ╔g ßtta­i mig ß a­ Úg haf­i alla tÝ­ sˇst eftir vi­urkenningu, ■ˇtt vissulega fengi Úg vi­urkenningu frß foreldrum mÝnum ľ en litla barni­ ■rß­i greinilega alltaf vi­urkenningu frß blˇ­f÷­urnum sem ekki haf­i sta­i­ sig. Ůeirri tilfinningu ßtti Úg lengi vel erfitt me­ a­ verjast.

Aftur og aftur ■urftu sÚrfrŠ­ingar hjß VIRK a­ meta st÷­u mÝna og aftur og aftur var­ ni­ursta­an s˙ a­ Úg ■yrfti fleiri tÝma hjß sßlfrŠ­ingnum og fÚkk ■ß. Hi­ gˇ­a vi­ VIRK er a­ ■ar fŠr ma­ur ■a­ sem ■arf til a­ ßstandi­ lagist. Lengi vel fannst Úg gŠti ekki komist ˙t ß vinnumarka­inn aftur, sß fyrir mÚr a­ Úg myndi enda ß ÷rorku. ╔g var ■ß rÚtt r˙mlega ■rÝtug og mennta­ur sj˙krali­i. Ůetta fannst mÚr sorgleg ni­ursta­a.

Hjß sßlfrŠ­ingnum gat Úg sagt frß řmsu sem Úg aldrei haf­i sagt neinum. ═ framhaldi af ■vÝ lÚt vefjagigtin smßm saman a­eins undan sÝga. ╔g tala­i lÝka vi­ manninn minn og ■a­ var gott a­ vita a­ ■egar sßlfrŠ­itÝmarnir voru b˙nir hef­i Úg manninn minn til a­ tala vi­.

╔g haf­i giftist nokkru eftir a­ slitna­i upp ˙r samb˙­inni vi­ barnsf÷­ur minn. Ma­urinn sem Úg giftist hefur alla tÝ­ sÝ­an veri­ sto­ mÝn og stytta. Vi­ eigum saman eina dˇttur. H˙n fŠddist fyrirburi og Úg kenndi mÚr um a­ hafa ekki geta­ gengi­ me­ hana fullan tÝma. Dˇttir okkar var Ý ÷ndunarvÚl og bar­ist fyrir lÝfi sÝnu vikum saman. Ůetta var hrŠ­ilega erfi­ reynsla fyrir okkur foreldrana. Enn bŠttist Ý äßfallask˙ffunaô. LÝka ■essu gat Úg sagt sßlfrŠ­ingnum frß.

╔g hitti rß­gjafann minn reglulega ■ann tÝma sem Úg var Ý samstarfinu vi­ VIRK. Hann var Ý sambandi vi­ sßlfrŠ­inginn og ni­ursta­an var sem fyrr greindi lengi vel s˙ a­ betur ■yrfti a­ gera. Ůa­, a­ alltaf var sam■ykkt ß fundum sÚrfrŠ­inga a­ Úg fengi meiri a­sto­, lÚtti af mÚr mikilli streitu.

Peningar eru ekki allt

Fjßrmßlin voru svo kafli ˙t af fyrir sig. ╔g lenti ß milli kerfa. MÚr var afhent uppsagnarbrÚf frß vinnuveitenda mÝnum strax og Úg kom ˙t af ge­deildinni. Ůa­ var ßfall, mÚr haf­i aldrei ß­ur veri­ sagt upp vinnu. Vinnuveitandinn var sß eini, fyrir utan manninn minn, sem fÚkk a­ vita ■egar Úg lag­ist ß ge­deildina. Vi­br÷g­ hans voru sem sagt ■essi. Rß­gjafinn hjß VIRK a­sto­a­i mig vi­ a­ sŠkja um endurhŠfingarlÝfeyri en hann kom ekki strax.

╔g komst a­ ■vÝ a­ Úg ßtti ekki rÚtt hjß stÚttarfÚlagi. ┴ ■eim vinnusta­ sem Úg vann sÝ­ast fyrir innl÷gn var ekki greitt fyrir mig til stÚttarfÚlags. ╔g lenti ■vÝ ß milli kerfa fÚkk a­eins hundra­ ■˙sund krˇnur ß mßnu­i. Ůetta var erfitt, vi­ h÷f­um keypt okkur Ýb˙­ og ■a­ ■urfti a­ borga af henni. ╔g Ýhuga­i meira a­ segja a­ vinna Ý hßlft ßr svo Úg fengi rÚttindi og fara svo a­ ävinna Ý sjßlfri mÚrô. En ma­urinn minn sag­i: äPeningar eru ekki allt. Vi­ komumst Ý gegnum ■etta.ô Hßlfu ßri sÝ­ar komst Úg ß endurhŠfingarlÝfeyrinn, hann var ekki miki­ hŠrri en fyrri grei­slur ľ en mÚr lei­ eins og Úg hef­i fengi­ milljˇnir Ý hendurnar. Sem betur fer h÷f­um vi­ hjˇnin alltaf lagt Ý eigin varasjˇ­ og hann kom sÚr vel ß ■essum tÝma.

Ůess mß geta a­ hßlfu ßr eftir a­ Úg var ß ge­deildinni var loks hringt frß LandspÝtalanum og mÚr bo­in sßlfrŠ­itÝmi. ╔g sag­i sem var a­ Úg vŠri l÷ngu komin Ý samstarf hjß VIRK og ■yrfti ekki ß ■eim tÝma a­ halda. MÚr finnst satt a­ segja a­ eftirfylgnin hjß ge­deild LandspÝtala mŠtti vera betri.

N˙ er sta­an hjß mÚr gˇ­. ╔g ß a­ vÝsu enn■ß slŠma daga en ■ß segi Úg bara vi­ fj÷lskylduna a­ Úg ver­i a­ hvÝla mig og geri ■a­. ╔g fer Ý sund og rŠktina og er Ý gˇ­u formi. ╔g fÚkk tÝma Ý Heilsuborg en fann ˙t a­ ■a­ henta­i mÚr betur a­ ganga ˙ti og gera Šfingar heima. MÝn ˙rrŠ­i Ý samstarfinu vi­ VIRK voru fyrst og fremst sßlfrŠ­itÝmar. Alls var Úg Ý samstarfinu Ý fimmtßn mßnu­i.

╔g vinn n˙ sem sj˙krali­i ß Hjartarannsˇknardeild LandspÝtala. ╔g sß ■essa st÷­u auglřsta og sˇtti um en bjˇst ekki vi­ a­ fß hana. ═ atvinnuvi­talinu gekk mÚr vel. ╔g fÚkk st÷­una og er afar ßnŠg­ Ý starfi ľ er treyst fyrir stˇrum verkefnum. Ůetta er mikill sigur. Ůessi vinna er ekki lÝkamlega erfi­ ■annig a­ vefjagigtin plagar mig ekki ß sama hßtt og ß­ur.

Ef Úg Štti a­ gera upp samstarfi­ vi­ VIRK Ý stuttu mßli ■ß er hŠgt a­ draga ■a­ saman Ý eina setningu ľ Úg vŠri ekki ofan jar­ar ef Úg hef­i ekki noti­ a­sto­ar VIRK.ô

Texti: Gu­r˙n Gu­laugsdˇttir
Vi­tal birtist Ý ßrsriti VIRK 2018.

Lestu fleiri reynslus÷gur VIRK hÚr.


┴fallask˙ffan var yfirfull
äEf Úg Štti a­ gera upp samstarfi­ vi­ VIRK Ý stuttu mßli ■ß er hŠgt a­ draga ■a­ saman Ý eina setningu ľ Úg vŠri ekki ofan jar­ar ef Úg hef­i ekki noti­ a­sto­ar VIRK.ô

SvŠ­i

  • Gu­r˙nart˙n 1 | 105 ReykjavÝk
  • sÝmi 535 5700
  • Kt. 440608-0510
  • virk@virk.is

OpnunartÝmi skrifstofu: 9:00 - 16:00 (15:00 ß f÷stud÷gum)